شاید هم باید منتظر یه امداد غیبی باشی که توهمی بیش نیست

ای خدا به این بچه یتیم رحم کن

زندگی روحم راشکست.دل به دریا می زنم ومی شوم بتی پست به دنبال چه می گردم آیا امیدی هست؟

زمین و زمان واژه ها دروغین همه گرگند در لباس گوسفندی دروغین من هم گرگی می شوم تا نفهمم  دگر هیچ .

دنیا  زند گی  مرگ 

عشقی بود آن هم هیچ

دلخوشم به فریاد های تکراری سر خودرا شیره می مالم عجب غوغایی!!!

چون کتابی درمسیر باد

می خورد هردم ورق اما

هیچکس او را نمی خواند

برگها را می دهد بر باد

می رود از یاد

هیچ چیز از او نمی ماند

بادبان کشتی او در مسیر باد

مقصدش هر کجا که بادا باد

رخسار زرد زردتر و جسم تکیده تکیده تر وروح ناآرام ناآرام ترمی شود پایانی نیست وهمچنان ادامه دارد....

ادامه دارد صدای سوزه ی گرگان و واق واق سگان وحشی ودر این میان چه خوش است صدای پر مرغان اساطیر در باد

چه خوش است حس تنفر و درمقابل چه آزار دهنده است حس دوست داشتن کاش می توانستی تنفر را ایجاد کنی افسوس...

حس تنفر:زیبا و محال است

پرم از تهی ...زندگی توهم محض است. کاش می توانستم دنیا را به پایان برسانم ویا لااقل خودم را به پایان برسانم تحمل این امتحان وشکست از این امتحان را ندارم می روم آخر تحمل چاره نیست می زنم دل را به دریایی دگر

عجب هوای خوبیه معتدل و بهاری کاش انسان ها هم بهاری بودن

کاش خدا به همه ی انسان ها در حد اعتدال همه چیز می داد فقط در حد اعتدال

کاش دنیا هم بهاری بود ...

خدایا دل به انتها رساندن خود را ندارم تو مرا به انتها برسان تا بدانم ...