تبليغاتX
طلسم تنهایی

طلسم تنهایی

...وبه همین سادگی باختم !


+ نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387 2:44 توسط ناهید


 

سهراب که میگفت زندگی زیباست کجاست؟!؟کجاست تا ببیند چگونه این زندگی زیبا را با تمام مخلفاتش یکجا بالا می آورم
او که میگفت تا شقایق هست زندگی باید کرد کجاست تا داغ شقایق را ببیند
سهراب مرد!شقایق پژمرد!
ومن سیب گندیده را به رهگذر خواهم داد.

 

 

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم دی 1386 12:44 توسط ناهید


من پشیمان نیستم
من به این تسلیم می اندیشم
این تسلیم درد آلود
من صلیب سرنوشتم را
بر فراز قتلگاه خویش بوسیدم

در خیابانهای سرد شب
جفت ها پیوسته با تردید
یکدیگر را ترک می گویند
در خیابانهای سرد شب
جز خداحافظ خداحافظ صدائی نیست

من پشیمان نیستم
قلب من گوئی در آنسوی زمان جاریست
زندگی قلب مرا تکرار خواهد کرد

خ د ا ح ا ف ظ


یک جهنم زیرکانه بهتر است از یک بهشت احمقانه

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر 1386 17:10 توسط ناهید


در انتظار چیستی؟!
اینچا هنوز تاریکیست.
تو به ازدحام کدامین کوچه ی خوشبختی خواهی نگریست
در حالیکه دریچه مسدود است...

+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم مهر 1386 21:11 توسط ناهید


زندگی به مرگ گفت:چرا آمدن تو رفتن من است؟چرا خنده ی تو گریه ی من است؟مرگ حرفی نزد!!!
زندگی دوباره گفت:من با آمدنم خنده می آورم و تو گریه،من با بودنم زندگی می بخشم و تو نیستی،مرگ ساکت بود زندگی گفت:رابطه ی من و تو چه احمقانه است!!!زنده کجا؟گور کجا؟دخمه کجا؟ نور کجا؟غصه کجا؟سورکجا؟اما مرگ تنها گوش میداد زندگی فریاد زد:دیوانه لا اقل بگو چرا محکوم به مرگم؟و مرگ آرام گفت:تا بفهمی که تو و دیوانگی و عشق و حسرت چه بیهوده ای.

+ نوشته شده در دوشنبه دوم مهر 1386 0:18 توسط ناهید


در جنگی برابر ثمره ی قرن ها کودکی را در آنی باختم  و چشمانم را به جرم معصومیتی کودکانه به دار تنهایی اویختم تا همگان عبرت گیرند .
بوی تند نفس های گرم آزارم می دهد و از سردی نگاهی که وجودم را سوزاند به آتشی استخوان سوز پناه می برم می گویند آتش مقدس وپاک کننده است شاید دوباره معصومیتی متولد شد و آینه که تصور مجسم حماقت هایم است دیگر به من نیشخند نزند .
آخرین جرعه ی شور بختی را روی آتش می ریزم شاید شعله ورتر شود عروسک چوبی کودکی ام را در آتش می اندازم چشم های معصومش با شرارتی پلید در آتش می درخشند التماسم نمی کند گویا تن چوبی اش هیچ ارزشی برای چادر خیمه شب بازی قایل نیست .
لبخند ترسناکی می زند بد جوری نگاهم می کند در دلم چیزی فرو می میرد
عجیبه عروسک اصلا آتیش نمی گیره همین جوری می خنده ... می خنده ...
بلند و بلندتر از صدای خنده هاش کر میشم ...
آتیش خاموش شده عروسک سالم سالمه ...کنار آتیش فقط یه اسکلت استخوانی باقی مونده ...پس من کجام؟؟؟

+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مرداد 1386 1:7 توسط ناهید


من بازنده ی بازی ای شدم که خودم هم بازیگرش و هم داورش بودم

+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم مرداد 1386 4:5 توسط ناهید


 مهم نیست

 

+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 21:21 توسط ناهید


در من دختر جوانی غرق شده است و از درون من زنی پیر هر روز همچون ماهی هولناکی به سوی او خیز بر می دارد.عجوزه ی زشت گمکرده اش را از من می طلبد حالم از دیدن قیافه ی زشت و وقیح اش بهم می خورد...روزها  ماهها و سالها از پی هم میگذرند عجوزه ی پیر همچونان هر روز همراه من است بوی تعفنش بد جوری آزارم می دهد اما نیاز موهومی به همدمی با او در من شکل میگیرد. به همه چیز ...قیافه ی نفرت بر انگیزش بوی تعفن نگاه غضبناک و حتی تک تک سلولهای خشکیده ی بدنش خو گرفته ام...در این بدن مچاله شده دیگر عجوزه را نمی بینم در چشمان غضب آلودش دو چشم روشن و زیبا می بینم بوی تعفنش برایم به عطر آشنای گم کرده ای دیرین می ماند در تماس با پوست زمخت و چروکیده ی عجوزه گرما و لطافت پوست او را احساس می کنم.
اما او چراعجوزه شده است؟

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386 16:36 توسط ناهید


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

خرداد 1387

دی 1386
مهر 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385



پیوندها

برج زهرمار
چیزی شبیه زندگی
امشب اشکی میریزد
صدای تنهایی
به ارامی گذر کردن
خاکستر خیال
حکم لازم
مترسک فیلسوف
دلتنگی من
جاماز
دستمال کاغذی
من بعد مرگم زندم هنوز
تخته سیاه
یک نفر شورشی
مرگ شیک
طناب دار
ناتور دشت
خرمگس خرفت و غیره
خداحافظ رفیق


    تعداد بازديدها:

Night Skin:طراح قالب
POWERED BY: BLOGFA.COM

RSS